Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/3665 K.2018/8355

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Şikayetçi vekilinin tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani Kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün 29/04/2014 tarihli cevabi yazısında sanığın şirket yetkilisi olduğu bildirilmiş ise de, yazı ekinde ticaret sicil gazetesi suretleri bulunmadığı, sanığın alınan savunmasında da 2013 yılı 11. Ayında şirket hisselerini devrettiği ve şirket ile ilgisi kalmadığını belirttiği anlaşılmakla, borçlu şirketin yetkililerinin belirlendiği tüm kararları içeren Ticaret Sicil Gazetesi örnekleri getirtilip tetkik edilerek sanığın şirket yetkilisi olduğunun anlaşılması halinde yargılamaya devamla,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 376.

(6762 sayılı TTK'nın 324.) maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumu belirlenerek, sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle, öncelikle borçlu şirkete ait ticari defterler, kayıtlar ve banka hesapları bulunduğu yerden temin edilerek, bunlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, kesinleşmiş icra takip dosyalarının borçları da pasife dahil edilerek,

şikayet tarihi itibari ile şirketin iflasının istenilip istenilmeyeceği belirlendikten sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuştarma ve sadece defter ve bilançoların incelenmesine dayanan yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar ödödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtarında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/2. maddesine aykırı olarak, neticeten hükmolunan adli para cezasından fazla vekalet ücretinin sanıktan alınarak şikayetçiye verilmesine hükmedilmesi,