Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4138 K.2018/10350

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Sanıkların sorumlu müdür ve bağlı bulunduğu yetkili olarak görev yaptıkları gazetenin 17/03/2013 ve 18/03/2013 tarihli nüshalarında, 18 yaşından küçük mağdurun "kimliğini açıklama" suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında mahkemece verilen mahkumiyet hükümlerinin TCK'nin 43/1. maddesinin tartışılmaması gerekçesiyle bozulması üzerine, aynı mahkemenin 2016/257 E. ve 2016/230 E. sayılı dosyalarıyla yeni birer esas numarasına kaydedildikleri, buna müteakip 2016/230 E. sayılı dosyanın 2016/257 sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verildiği, kararın 13.03.2017 tarihinde kesinleştiği, böylece yargılamaya temyize konu olan 2016/257 E. sayılı dosyası üzerinden devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla,

Mahkemece yargılamanın hiçbir aşamasında birleşen dosyayla ilgili bir tespit ve değerlendirme yapılmaması, keza gerekçeli kararda da bu dosya ile birleşen 18.03.2013 tarihli haber ve dolayısıyla suça konu eylemle ilgili hiçbir açıklama yapılmaması, ayrıca Yargıtay bozma ilamının yukarıda belirtilen TCK'nin 43/1. maddesine dair kısmından bahsedilmemesi karşısında;

Hükmün uygulama kısmında sanıklar hakkında verilen temel cezanın 43/1. maddesi gereği artırıma gidilmesinin nedenlerinin hükmün gerekçe kısmına yazılmaması, dolayısıyla sanıkların hangi eylemler nedeniyle zincirleme suç işlediklerinin kararda belirtilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 34. ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

2-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, suça konu Kanun'a aykırı yayınların (gazetelerin) tarihleri olan 17/03/2013 ve 18/03/2013 yazılması gerekirken, sadece 17/03/2013 tarihinin yazılması,