Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/420 K.2018/3663

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-)Sanık hakkında kurulan ilk hükümde; neticeten 3000 TL ve 160 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve bozmadan önceki hükmün sadece sanığın temyizi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmesi ve müsadere bakımından bozulması karşısında sanık hakkında tayin edilen 3000 TL adli para cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden sanığa 5 ay hapis cezası tayin edilerek CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

2-)Suçta kullanılan nakil vasıtası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

3-)Avukatlık Asgari Ücret tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 365/2. maddesinin aksine Ceza Davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanununun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; Davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen müsadere edilenlerin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kabule göre;

Sanık hakkında neticeten hapis cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,