KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2018/4336 E., 2018/8476 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2018
Karar Metni
348 kelime·2 dk okuma
6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 108, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, hapis cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Kemah (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 06/03/2014 tarihli ve 2013/34 esas, 2014/15 sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 30/05/2018 gün ve 6232 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve KYB. 2018/49132 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 25 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,
birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla,
Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında, yasal olarak uygulanması zorunlu olan TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca hükmedilen 25 gün hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2018/4336, K. 2018/8476, 11 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama