Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4341 K.2018/11230

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'nun, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 30/06/2017 tarihli ve 2017/429 Esas, 2017/543 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 15/01/2018 tarihli ve 2017/217 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 30/05/2018 gün ve 94660652-105-07-6123-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/06/2018 gün ve KYB.

201848784 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.

Dosya kapsamına göre. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 06/01/2017 tarihli taahhütnamede faiz olarak 959,06 Türk lirası belirtilmiş ise de, takip tarihine kaadr işlemiş faiz, takip tarihinden taahhüt tarihine ve taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işlemiş faiz miktarının açıkça gösterilmediği,

bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.