Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/4390 K.2018/9996

Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede. Başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak, İcra ve İflas Kanunu’nun 333/a maddesinde “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların; ticari işletmenin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olmasına karşın kasıtlı olarak ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmaları ve ayrıca bu eylemlerinin başka bir suçu oluşturmaması halinde cezalandırılacaklarının” hükme bağlanmış olması, aynı kanunun 351.maddesinde de şikayetçinin dilekçe ve beyanında göstermiş olduğu delillerle bağlı olduğunun belirtilmiş olması,

şikayet dilekçesinde borçlu şirketin borcu ödeyebilecek güçte olduğuna dair bir iddiada bulunulmadığı gibi, aksine sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin malvarlığı üzerinde çok sayıda haciz bulunduğu ve borçlu şirketin borca batık olduğunun ileri sürülmüş olması ve bu durumda suçun sübutu halinde eylemin şikayet dilekçesinde gösterilen İİK’nın 333/a maddesinde gösterilen suçu oluşturmayıp İİK’nın 345/a maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağının ancak şikayetin İİK’nın 333/a maddesinden yapılmış olması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken şikayete konu edilmeyen İİK’nın 345/a maddesine aykırılık suçundan mahkumiyet