Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5417 K.2018/13022

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nun 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak şikayet olunan asıl borçluya da tebligat yapılması zorunlu olup, asıl borçluya icra emri tebliğ olunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, İcra Ceza Mahkemelerinin bu suça yönelik kovuşturma yapma görevi olduğu gözetilmeksizin, iflas ya da iflasın ertelenmesi davası açılıp borca batıklık durumu tespit edilmeden şikayet hakkının kullanılamayacağı şeklindeki gerekçeyle beraat kararı verilmesi hüküm sonuç itibarıyla doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.