Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5691 K.2019/9375

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1) Suça sürüklenen çocuğa 178,50 TL'den ibaret kurum zararını ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği halde tartışılmadan, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, suça sürüklenen çocuk hakkında adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası TCK'nin 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Yardım Kuralları Yönetmeliği'nin 38/3. maddesi de gözetilerek, kanun koyucunun amacına denetime elverişli, işlenen suçun niteliğine uygun, yeniden suç işlemesini önleyebilecek bir yaptırıma çevrilmesi gerektiği gözetilmeden infaz ve denetim olanağı bulunmayacak şekilde “Çarşamba ilçesindeki internet kafelere gitmekten yasaklanması” seçenek yaptırımına çevrilmesi,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nin 50/1-d maddesi uygulandıktan sonra TCK 50/6-7 maddesi yerine TCK’nin 51/7-8 maddelerinin uygulanması,