Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5767 K.2018/11592

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında ceza tayin edilirken 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesi yerine 91/2. maddesinin yazılması maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında uygulama yapılırken, 20 gün adli para cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken, 16 gün yerine 8 gün adli para cezası hesaplanarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçun önem ve değeri ile TCK'nun 61. maddesi kapsamında, sanığın kestiği kabul edilen toplam 93 adet meşe ağacının sayısı itibariyle, sanık hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,