Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/5771 K.2018/11150

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

5728 sayılı Kanun’un 546. maddesi ile değişik 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 19/c fıkrasında atılı eylemin müeyyidesi 3 aydan 1 yıla kadar hapis cezasını, aynı Kanun'un 19/d fıkrasında atılı eylemin müeyyidesi istihdam edilen her kişi için yüzelli gün adlî para cezasını, değişiklik öncesi 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 19/c fıkrasında ise çalıştırılan her kişi için üçmilyar lira adli para cezasını, aynı Kanun'un 19/d fıkrasında ise istihdam edilen her kişi için üçmilyar lira adli para cezasını içermekte olduğu;

özellikle 19/c fıkrası için hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi gereğince adli para cezasına veya diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesinin tercih edilmesi halinde verilen sonuç ceza itibariyle 5728 sayılı Kanun'un 546. maddesi ile değişik 5188 sayılı yasanın sanık lehine olabileceği gözetilerek.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun ile suç tarihinden sonra 5728 sayılı Kanun'un 546. maddesi ile değişik 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, değişiklikten önceki ve sonraki düzenlemelerin karma şekilde uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,