Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6639 K.2020/513

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ormanlık alandan kömür ocağı açıldığının anlatılması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda anılan kömür ocağının kesinlemiş orman sınırları içinde bulunduğunun belirtilmesi karşısında, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesinde düzenlenen orman alanında izinsiz kömür ocağı kurmak suçunu oluşturduğu gözetilmeden 6831 sayılı Kanunun 92/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,