Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6905 K.2019/261

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

6831 sayılı Kanun'un 110/2. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 76/d maddesinde düzenlenen anız yakma suçunun oluşabilmesi için anız kabul edilebilecek ot, çalılık, hasat sonrası tarlada arta kalan ürün sapları vs. gibi bitki örtüsünün en yakın ormanlık alana 4 kilometreden daha az mesafede bulunması ve kasten yakılmış olması gerektiği, dosya kapsamından ise sanığın, bahçesindeki ayrık otlarını kestikten sonra tarlasının kenarında biriktirip yaktığı, katılan ...'e ait arazide bulunan zeytin ve palamut ağaçlarının yanarak zarar gördüğü anlaşılmakla sanık tarafından çıkarılan ateşin büyümesi sonucu çıkan yangının,

ormanlık alana ulaşmadan çevredeki tarım arazilerine zarar verdikten sonra söndürüldüğü olayda, sanığın eyleminin, anız yakma suçunu oluşturmayıp, yakılan ateşin orman sahasına 2 kilometre mesafede bulunması nedeniyle orman yangını tehlikesi oluşturduğundan eylemin TCK'nun 171/1-a maddesinde düzenlenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçuna vücut verdiği gözetilmeyerek suç vasfının belirlenmesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,