Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/6967 K.2018/12552

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen eylemin sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen kabahat tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanıkların eylemlerinin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. madddesinde düzenlenen ve idari para cezası gerektiren kabahat niteliğinde olması ve maddede müsadere ile ilgili olarak açık bir düzenleme bulunmaması nedeniyle, suça konu emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ve suçta kullanılan eşyaların sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

2- İdari para cezası uygulamasında maktu vekalet ücretine hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,