Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7343 K.2019/373

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın, müstakil fert niteliğinde olmayan kök sürgünlerini kesme şeklindeki eyleminin, 6831 sayılı Kanun'un 95/1. maddesi kapsamında kabahat niteliğinde olduğunun ve suçun işlendiği 13/05/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

II- Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Sanığın orman alanındaki yolu genişletmek amacıyla, kendi korumasında olduğunu beyan ettiği orman alanından müstakil fert niteliğinde olmayan kök sürgünlerini kestiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,