Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/7402 K.2019/14844

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığa; bilirkişi raporunda belirtilen somut zararı ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği hâlde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmasını kabul eden,idarenin uğradığı zararı gidermeyeceği şeklinde beyanı bulunmayan ve meydana gelen zarar da kendisine bildirilmeyen,

mahkemece keşifte ,işgali sona erdirmeyeceğini söyleyen sanık hakkında katılan ... idaresinin zararını eski hale getirmek suretiyle gidermek istemediğini beyan ettiği şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yetersiz gerekçe ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

2-Suça konu alanın miktarı nazara alınarak TCK'nin 3. ve 61. maddeleri kapsamında sanık hakkında ceza tayin edilirken, alt sınırdan ayrılmayı gerektirir neden bulunmadığı hâlde temel cezanın alt sınırın üzerinde belirlenmesi,

3-İddianamede sanığın döşediği su borularının müsaderesi talep edilmesine karşın bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

4- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,