Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/754 K.2018/1600

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin "kasıtlı suçtan mahkumiyet hükmü bulunmak" niteliğinde olmadığı gözetildiğinde, sanık hakkında CMK' nın 231/6-b hükmü uyarınca,

kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşan kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken '' ... daha evvel başka bir suçtan yargılanıp hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşıldığından yasal koşulları oluşmadığı değerlendirilerek...'' yönündeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasının yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,