Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8365 K.2019/962

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Hükmün açıklanmasına esas alınan ....Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/55 Esas sayılı dosyasına sunulan Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 27/06/2014 tarihli raporda sanığın isnat edilen suç yönünden kusur yeteneğinin bulunmadığının bildirilmesi nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

temyiz incelemesine konu ....Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/117 Esas sayılı dosyasında aldırılan....Adli Tıp Kurumu 4.İhtisas Dairesi'nin 28/05/2015 tarihli raporunda ise sanığın atılı suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını anlama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak derecede zeka geriliğinin bulunduğun ve TCK'nun 32/2. maddesi kapsamında bulunduğunun tespit edilmesi karşısında sanığın cezai sorumluluğunun tespiti bakımından raporlar arasındaki çelişki giderilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/2-10. maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olup, CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 91/1. ve 91/4. Maddeleri uygulanarak hüküm tesisi

2-Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı dikkate alınarak, suça konu orman emvalinin müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,