Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/8453 K.2019/871

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan sanık ...'nun, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 337/a maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ....1. İcra Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2017/287 Esas, 2018/428 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 06/12/2018 gün ve 94660652-105-34-14103-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/12/2018 gün ve KYB.2018/100586 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

“Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/01/2017 tarihli ve 2015/24221 esas, 2017/215 karar sayılı ilâmında, “...sanığın üzerine atılı “sermeye şirketinin iflasını istememek” suçlarının takibi şikayete bağlı olup, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 24.01.2013 tarihli yazısı ile borçlu şirketin, 31.12.2009 tarihi itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığı,

şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen süreler geçtikten sonra 23.05.2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi...” belirtilmiş olması karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesinin, “Bu Bapta yer alan fiillerden dolayı şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer.” şeklindeki düzenleme uyarınca, sanığın üzerine atılı ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun takibi şikayete bağlı olup,

ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 03/10/2013 tarihli yazısı ile borçlu şirketin 28/02/2009 tarihi itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığı, şikayetçi vekilinin İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen süreler geçtikten sonra 27/04/2017 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;