Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2018/974 K.2018/6893

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan zeytin ağaçlarının müsaderesine her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli kararda sanığın 2010 yılında gerçekleştirdiği açma eyleminin büyüklüğü göz önünde tutularak kısa kararın (B) fıkrasında her ne kadar “alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir sebep olmadığından” yazılmış olsa da bunun sehven yazıldığı ve alt sınırdan uzaklaşılarak sanığın takdiren 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmiş olması nedeniyle hükümde çelişki oluşmadığından tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1) Cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında hükmolunan ve kısa süreli olmayan hapis cezasının ertelenmesinin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına da karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan,