Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/1402 K.2019/8182

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun seçmen olmayanların oy vermesi başlıklı 160/2. maddesinde “Başkasının adını taşıyarak oy vermeye teşebbüs eden veya veren üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.” şeklindeki düzenleme ile başkası adına oy vermeye teşebbüs etmenin cezai yaptırımının belirlendiği ve 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinde “Kişi, işlemeyi kastettiği bir suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp da elinde olmayan nedenlerle tamamlayamaz ise teşebbüsten dolayı sorumlu tutulur.” hükmünün mevcut olduğu;

somut olayda ise 12.06.2011 günü yapılan 24. Dönem Milletvekilliği genel seçimlerinde Fatih Sultan Mehmet İlköğretim okulunda kurulan 2229 numaralı sandıkta oy kullanan sanığın, yaklaşık 15 dakika sonra 2228 numaralı sandıkta sıraya girdiğini kolluk görevlilerinin fark etmesi üzerine, sanığa elinde bulunan seçmen kağıdı, nüfus cüzdanı ve sağlık karnesinin kime ait olduğu sorulduğunda; sanığın bu belgelerin akrabası olan ...’e ait olduğunu ve... hasta olduğu için onun yerine oy kullanacağını beyan etmesiyle 12.06.2011 tarihli tutanağın düzenlendiğinin anlaşılması karşısında.

298 sayılı Kanun'un 91. maddesinde belirtildiği üzere oy kullanacak kimsenin kimlik belgesini sandık kurulu başkanına vermesi ve kimliğini ispat etmesi gerektiği, bu ibraz gerçekleşmediği müddetçe eylemin hazırlık hareketi aşamasında kalacağı gözetilmeden, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09.05.2019 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

12.06.2011 tarihli olay yakalama ve üst arama tutanağı ile dosya içeriğine göre; önce 2229 numaralı sandıkta oy kullanan sanığın, yaklaşık 15 dakika sonra 2228 numaralı sandıkta sıraya girerek oy kullanmayı beklediğinin kolluk görevlileri tarafından fark edilmesinin ardından, sanığa elindeki evrakların kime ait olduğu ve neden beklediği sorulduğunda; amcasının kızı ...’in yerine oy kullanacağını beyan etmesi karşısında, sanığın işlemeyi kastettiği suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp elinde olmayan nedenlerle tamamlayamadığı gözetilerek usul ve kanuna uygun olan mahkumiyet hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle bozma kararına katılmıyoruz. 09.05.2019