Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/14340 K.2021/7025

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi gümrük idaresi'nin davaya katılma talebinde bulunduğu, mahkemece katılma konusunda karar verilmediği anlaşılmakla, şikayetçi gümrük idaresinin 5607 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre davaya katılma ve temyiz hakkına sahip olması nedeniyle CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında duruşma yapılmayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK'nin 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı nazara alınarak, 5271 sayılı CMK'nin 147 ve 191. maddeleri uyarınca, sanığın duruşmaya getirilip savunması alındıktan sonra hukuki durumu tartışılıp hüküm tesisi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu ve yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,