Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/16669 K.2019/7437

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Temel hürriyeti bağlayıcı cezanın asgari hadden takdir edilmesi karşısında; suç tarihi itibariyle sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği halde, aynı Kanun'un 3/10. maddesi gereğince mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre ise;

1- Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi gereği hükmedilen temel ceza olan 60 gün adli para cezasından TCK'nun 62. maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sonucunda verilen 50 gün adli para cezasının TCK'nun 52/2. maddesi gereğince gün para cezasına çevrilirken günlüğü 20TL'den 100 TL bulunması yerine, hesap hatası yapılarak 1000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,