Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/17504 K.2021/1691

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasma geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- UYAP ortamında yapılan araştırmada sanığın 03/02/2014 tarihli aynı neviden fiili için 15/04/2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı hukuki kesintinin iddianamenin düzenlendiği bu tarihte oluştuğu anlaşılmakla; zincirleme suç hükümlerinin 15/04/2014 tarihinden önce işlenen 03/02/2014, 05/02/2014, 14/02/2014, 25/02/2014 ve 23/03/2014 tarihli fiiller için uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığın 05/02/2014, 23/03/2014, 01/05/2014, 02/06/2014 ve 12/06/2014 tarihli eylemleri ile ilgili açılan kamu davaları birleştirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,