Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/17650 K.2020/275

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I-Sanığa ait işyerinde yapılan aramanın usulüne uygun olduğunun tespitiyle yapılan incelemede; sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair, savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II-Kabule göre de;

a-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

b-Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nin 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nin 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

c-Dosya içerisinde bulunan 24.07.2013 tarihli tutanaktan, ele geçirilen kaçak sigaranın numune dışındaki kısmının imha edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; ele geçirilen sigaraların tamamının müsaderesine karar verilmesi,

d-Suça konu sigaraların bandrolsüz olduğuna ilişkin tereddüt olmadığının anlaşılması karşısında; suçun sübutu ve nitelendirilmesi açısından etkisi olmadığı halde bilirkişi tayin edilerek, sanığa sebep olmadığı bilirkişi ücretinin yükletilmesi,