Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/20012 K.2020/535

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanık ... hakkında dava açıldığı halde dava ile ilgisi bulunmayan "... " isimli kişi hakkında hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında verilen gün adli para cezasının bir gün karşılığı 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında uygulama maddesinin TCK'nin 52/2 yerine, aynı Kanunun 50/1 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sigaraların gümrük kaçağı olduğuna ve KEMT varakasındaki değere ilişkin sanığın itirazı bulunmadığı hâlde keşif yapılarak sebep olmadığı yargılama giderinin sanığa yükletilmesi,

3-Dava konusu kaçak sigaralar hakkında 20.05.2013 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nin 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; tasfiye edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

5-Suç tarihi itibarıyla atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan TAPDK ile gümrük idaresinin kamu davasına ayrı ayrı katıldığı gözetilmeden vekalet ücretinin "katılan kuruma verilmesine" denilerek infazda tereddüt oluşturulması,

6-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

7-Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMUK'nin 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,