Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2019/20068 K.2020/1037

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın kendisine tebliğ işleminin geçersiz olduğunu savunarak temyiz isteminde bulunduğu, ancak eski hale getirme talebini değerlendirip karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemece kurulan eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen 27.01.2015 tarihli hükmün, sanığın soruşturma aşamasında ve iddianamede gösterilen ... Mahallesi, ... Caddesi, Sosyal Konutlar 5. Blok D:5 ... adresine gönderildiği, adresin kapalı olup ismini bildirmediği 3.nolu dairedeki komşuya haber verilip 18.03.2015 tarihinde muhtara bırakıldığı, gerekçeli kararın daha sonra sanığın yakalama beyanında bildirdiği son adres olan ve aynı zamanda MERNİS adresi olan ... Mahallesi, ...

Caddesi, No:19 ... adresine gönderildiği, tebligatın 21.04.2015 tarihinde adreste bulunmaması nedeniyle muhtara bırakıldığı, üçüncü kez aynı adrese gönderilen tebligatında adreste bulunmaması nedeniyle komşusu ...'a haber verilip kapıya ihbarname yapıştırılıp 18.05.2015 tarihinde mahalle muhtarına bırakıldığı anlaşılmaktadır. Sanığın yakalama beyanında bildirdiği ve aynı zamanda mernis adresine gönderilen üçüncü tebligat usule uygun olup geçerlidir.

Sanığın yakalanıp infaza başlandığında cezaevi idaresi kanalıyla 19.06.2015 tarihli dilekçesinde balıkçılık yaptığı için denizde olduğunu savunarak temyiz itirazında bulunmuş ise de;