Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22817 K.2020/1422

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve talimat mahkemesindeki savunmalarınında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasını talep eden sanığa, "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamı tutarın" kamu zararı olduğu ve ekonomik durumu gözetildiğinde bu miktarı taksitler halinde tazmin edebileceği hakkının da bulunduğu bildirilerek sonucuna göre, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, kamu zararını gidermediğinden bahisle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının gün karşılığının tayini sırasında 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli olmayan erteli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 TCK’nin 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ve 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağının ihtar edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,