Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22892 K.2019/9482

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 06.06.2018 tarih ve 2018/6486 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 tarihli 2013/764 Esas ve 2013/1619 sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra,

kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden evvelki verilen cezanın mahsubuna karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,