Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22897 K.2019/9489

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I)Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereği uygulanması gereken CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II)Sanığın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 27.03.2018 tarih ve 2018/3245 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.05.2012 tarihli 2011/1006 Esas ve 2012/369 sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra,

kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden evvelki verilen cezanın mahsubuna karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,