Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22902 K.2019/7485

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uygulamasında “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği hususunda mahkemede bir kanaatin oluşması” aranmakta olup, 5237 sayılı TCK'nun 51/1-a maddesi hükmü saklı kalmak kaydıyla, sanığın geçmişinden ziyade yargılama sürecindeki davranışları ve pişmanlığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut olayda sanık suçunu ikrar etmiş ve zararın bildirilmesi halinde ödemek istediğini beyan ederek pişmanlık iradesini göstermiştir. Sanık hakkında hem TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına dair gerekçenin hemde CMK'nun 231. maddesinin uygulanma şartlarına ilişkin gerekçenin hükümde denetime imkan tanıyacak şekilde gerekçeleriyle birlikte gösterilmesi gereklidir.

Belirtilen zorunluluğa uyulmaksızın Mahkemece “hapis cezasının TCK'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine” denilmek suretiyle yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,