Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/22910 K.2019/10279

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararların niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde temel ceza belirlenirken 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2)Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarih ve 2017/9527 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.12.2011 tarihli 2010/321 Esas ve 2011/1051 Karar sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra,

kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden hapis cezası yönünden evvelki verilen cezanın çektirilmemesine karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde sanık ... hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,