Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/23547 K.2019/13995

1-Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin, sanığa 05.05.2015 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 21.05.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık ...'in, hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'in, aşamalardaki savunmalarında, gümrük kaçağı eşyaların içerisinde ele geçirildiği araca olay tarihinde otostop yapmak suretiyle tesadüfen bindiğini, gümrük kaçağı eşyalar ile ilgisinin bulunmadığını beyan etmesi karşısında tüm sanıkların olay tarihinde kullandıkları cep telefonu numaralarının görüşme dökümlerinin getirtilip sanık ... ile diğer sanık ...'in olay tarihinde ve öncesinde telefonla görüşüp görüşmediklerinin bu itibarla birbiriyle birlikte davranıp davranmadıklarının tesbit edilip neticesine göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Gün adli para cezasının belirlenmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi yerine TCK'nin 50/1. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Dava konusu eşyanın müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmedilmesi,