Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/2396 K.2019/7265

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Nakil aracın müsaderesi davasına yönelik katılan vekilinin temyiz incelemesinde

Dosya içeriğine göre nakil vasıtası aracın malen sorumlunun bilgisi dışında kullanıldığının anlaşılmasına göre, katılan vekilinin aracın müsaderesine yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç konusu 9070 paket sigaranın miktarı gözetildiğinde, sanık hakkında ceza tayin edilirken, hakça oranda alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmeyerek TCK'nun 1, 3, 61. maddelerine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,