Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/24724 K.2019/8355

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 16.04.2013, 24.04.2013 ve 28.05.2013 tarihlerinde bandrolsüz sigara satmak suçu nedeniyle 19.06.2013 tarihli iddiname ile açılan davada sanığa atılı eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı ve eylemlerin zincirleme suç oluşturduğu dikkate alınarak atılı suçlardan tek ceza verilerek 5237 sayılı Kanun'un 43.maddesine göre verilecek cezadan artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, her bir eylem için ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanığa verilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK'nin 52/2 maddesi gösterilmemesi ve takdiri indirim uygulanmasına ilişkin kanun maddesinin TCK'nin 62/1. fıkrası yerine 62/2. fıkrası olarak gösterilmek suretiyle CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu eşyanın tasfiyesine de hükmolunması,