Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/27918 K.2019/10821

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yerel mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.11.2018 tarih ve 2018/12256 sayılı kararı ile verilen bozma ilamı doğrultusunda TCK'nin 43. maddesi kapsamında değerlendirilen Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli 2011/313 Esas ve 2012/347 sayılı ilamı ile verilip kesinleşen önceki cezanın 2 yıl 11 ay hapis ve 10000 TL adli para cezası olduğu, bozmadan sonra,

kesinleşmiş davadan bağımsız olarak temel ceza belirlenip bu ceza üzerinden TCK’nin 43. maddesi uyarınca artırım yapılmak suretiyle belirlenen cezadan evvelce kesinleşen cezanın mahsubu ile infazın tespit edilen ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, netice ceza belirtilmeden evvelki verilen cezanın mahsubuna karar verilmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması,