Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/28228 K.2019/12454

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanığın temyiz talebine ilişkin incelemede;

Sanığın 25/09/2018 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nin 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 22/01/2019 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Katılan vekilinin temyiz talebine ilişkin incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa atılı suçun sübut bulmadığına yönelik Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 24.04.2018 tarih ve 2015/6995 Esas 2018/4432 Karar sayılı bozma ilâmında belirtildiği üzere sanığın bozma öncesi ve sonrası değişmeyen savunmalarında dava konusu sigaraları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin delil olmaması karşısında bozma ilamına uyulduğu ve bozma sonrası sanık aleyhine herhangi bir delil elde edilemediği hâlde sanığın beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

1-5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

2-Kısa süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK’nin 53/4 maddesi gereği sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, hükmün daha sonraki fıkrasında TCK'nin 53. maddesi gereği hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,