Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/28711 K.2019/11373

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın temyiz dilekçesi ekinde eklediği belge içeriğinden 15/01/2015 tarihinde Tükiye'den yurtdışına çıkış yaptığı 14/07/2015 tarihinde tekrar Türkiye’ye giriş yaptığı, gerekçeli karar tebligatının yapıldığı tarih olan 21/04/2015 tarihinde yurtdışında olduğu anlaşılmakla, yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın öğrenme üzerine vermiş olduğu dilekçe süresinde kabul edilerek 22/07/2015 tarihli ek karar kaldırılarak 24/03/2015 tarihli mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebine yönelik incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93/1 maddesinden cezalandırılması talebi ile dava açılmış olup CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uygulanarak cezada artırım yapılması,

Kabule göre de,

6831 sayılı Kanun’un 93/2. maddesine göre 1 kat artırım yapılamsı gerekirken ½ oranında artırım yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması ,