Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/29073 K.2019/9406

Firar suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 66/1-a, 73 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kara Kuvvetleri Komutanlığı 1'inci Ordu Komutanlığı Üsküdar Askeri Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2013/745 esas, 2015/346 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 25/07/2018 gün ve 94660652-105-34-9802- 2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2018 gün ve 2018/67617 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Dosya kapsamına göre;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/03/2014 tarihli ve 2013/14-102 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartları oluşmadığı halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi durumunda, kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği ve bozma kararının aleyhe sonuç doğuracağı nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın adlî sicil kaydında daha önce işlemiş olduğu suçlar nedeniyle Hozat Asliye Ceza Mahkemesinin 23/01/2008 tarihli ve 2007/30 Esas, 2008/4 sayılı kararı ile aynı Mahkemenin 23/01/2008 tarihli ve 2007/29 Esas, 2008/5 Karar sayılı kararları ile verilen ve sırasıyla 31/05/2011 ve 13/09/2012 tarihlerinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair mahkûmiyet kayıtlarının bulunduğu, iş bu yargılamaya konu suçun da 10/07/2013- 19/07/2013 tarihlerinde işlendiği cihetle, 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesindeki “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması...” şeklindeki hükme nazaran, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;