Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/29275 K.2019/10808

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas ve 2016/42 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.03.2009 tarihli kararı ile sanığın iki kez 1 yıl 4 ay hapis ve 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezalarının TCK’nin 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.07.2013 tarihli kararı ile hükmün bozulduğu, bozmadan sonra sanık hakkında iki kez 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi ile hükümlerin aynen açıklandığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önce sanık müdafiinin temyiziyle bozulan hükümdeki hapis cezalarının ertelenmesinin CMK'nin 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,