Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/2954 K.2020/19695

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü içerir gerekçeli karar tebliğinin adreslerinde bulunmamaları nedeniyle komşuya haber verilerek muhtara bırakıldığı belirtilmiş ise de anılan muhtarlıktan alınan yazıdan da anlaşılacağı üzere adreste köpek olmasından dolayı usulüne uygun bir şekilde tebliğ işleminin yapılamaması nedeniyle tebligat parçasının muhtara bırakıldığı, muhtar tarafından da durumun sanıklara daha sonradan bildirildiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar müdafiinin eski hale getirme talebinin kabulünun yerinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,