Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30063 K.2019/12334

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında 16/11/2013 tarihinde 77 nolu orman bölmesinde gerçekleştirilen eylemler nedeniyle düzenlenen suç tutanağına istinaden aynı orman bölmesinde birbirine bitişik alanlardaki işgal ve faydalanma ve açma eylemleri nedeniyle 02/04/2014 tarihli iddianame ile tek bir tarla açma ve işgal-faydalanma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmasına karşın, sanığın 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddeleri gereği mahkumiyeti yerine yazılı şekilde her bir eylem açısından ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Kendini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,