Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30158 K.2019/14827

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “29.08.2011” yerine “29.08.2011, 21.12.2011, 13.02.2012, 19.02.2012” şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Sanığın 29.08.2011 ve 21.12.2011 tarihli eylemlerin kendi arasında zincirleme suç; iddianame ile hukuki kesinti oluştuktan sonra işlenen 13.02.2012 ve 19.02.2012 tarihli eylemlerin ise zincirleme ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeden, tüm eylemleri TCK’nin 43/1 kapsamında değerlendirilmek suretiyle sanığın 21.12.2011, 13.02.2012 ve 19.02.2012 tarihli eylemleri nedeniyle kesinleşen ilam üzerinden mahsup işlemi yapılmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 6000 TL ve 80 TL adli para cezası üzerinden yapılması ve adli para cezasının ödenmemesi halinde de infaz edilecek sonuç cezanın 1 ay 20 gün hapis cezasını geçemeyeceğinin belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması,