Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/30497 K.2019/11687

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

5809 sayılı Kanun'un 56/4. maddesi kapsamında düzenlenen suçun failinin; "...Kişinin bilgisi ve rızası dışında, işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi sıfatıyla, abonelik tesisi veya işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapan, yaptıran, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenleyen, evrakta değişiklik yapan veya bunları kullanan..." kişiler olduğu belirtilmiş ve aynı Kanun'un 63/10. maddesinde "...Bu Kanun'un 56. Maddesinin .... fıkralarına aykırı hareket ederek bu işi bizzat yapanlar..." şeklinde yazılı suç tanımında "sözleşme nedeniyle menfaat sağlama" şeklinde bir unsura yer verilmemiştir.

Suça konu abonelik sözleşmesi incelendiğinde üzerinde bayi olarak "..." unvanı ve bayi kodu ile alt bayi kodunun bulunduğu anlaşılmaktadır. Sanık ... sadece ... Dağıtım Merkezi olarak faaliyet gösterdiklerini, diğer sanık ... ise ... İletişimde çalıştığını ikrar etmiştir.

Ancak sözleşmenin altında satış yapan bayinin kaşe ve imzası bölümünün boş olması, ilgili işletmecinin (operatörün) sözleşmeyi yapan bayiinin kaşe veya imzası olmamasına rağmen hattı açması ve sanıkların bu açılış işlemine dair bir fiili veya bağlantısı bulunduğunun ispatlanamaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/2. maddesi gereği beraatlerine karar verilmesi gerekirken; fiilin işlendiği tarihte yürürlükte bulunan yasalara göre suç sayılmayan bir fiilden dolayı sanıkların cezalandırılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verilmiş ise de, hükümlerde sonuç itibariyle bozmayı gerektirecek bir yasaya aykırılık görülmemiştir.