Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/31294 K.2019/13779

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının miktarına göre taksitlendirme yapılıp yapılmayacağının tartışılmaması,

2- Sanık ...'nun cezalandırılmasına karar verildiği halde katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan 1/2 oranında alınmasına hükmedilmesi,

3- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4- Beraat eden sanık için yapılan yargılama giderlerinin mahkum olan sanıktan alınamayacağının gözetilmemesi,