KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/31798 E., 2019/15318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 7201 Sayılı Kanuna Muhalafet
- Hükümler
- Ret
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Her ne kadar, yerel Mahkemece, sanık hakkında aynı eylem nedeniyle Mahkemenin 2014/887 Esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı ve karar verildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosyanın tetkikinde, her iki yargılamaya konu tebligatların Van 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/36 D.
İş sayılı dosyası üzerinden aynı kişiye ve adrese yönelik gönderilmiş tebligatlar olduğu ancak tebligatların tarihleri ve barkod numaraları ile konularının farklı olduğu, yine tebligat memuru tarafından tutulan tutanakların tarihlerinin de farklı olduğu, bu itibarla ret kararına dayanak gösterilen Çatak Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/88 Esas sayılı dava dosyasına konu olay ile ret kararı verilen aynı mahkemenin 2015/49 Esas sayılı dava dosyasına konu olayların farklı olduğu anlaşılmakla, yargılamaya devam edilip, Çatak Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/88 Esas sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılarak, incelenip, gerekirse birleştirilerek,
suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp, hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşup oluşmadığı ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılarak, davanın esasına yönelik bir karar verilmesi yerine, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/31798, K. 2019/15318, 10 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama