Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32162 K.2021/4869

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eylemlerinden dolayı ... hakkında, Adana, Şanlıurfa, Aksaray, Gaziantep, Van, Sivrihisar, Ereğli(Konya), Bursa ve Ulukışla Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüklerince uygulanan trafik idarî para cezası karar tutanaklarına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Gaziantep 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18/09/2017 tarihli ve 2017/5040 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 05/09/2019 gün ve 312 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2019 gün ve KYB-2019-87051 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Hakkında 16 adet Adana, Şanlıurfa, Aksaray, Gaziantep, Van, Sivrihisar, Ereğli (Konya), Bursa ve Ulukışla Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüklerince düzenlenen trafik idarî para cezası karar tutanağı bulunan kabahatli ...'ye ait sürücü belgesinin, eniştesi ... tarafından sahte olarak tanzim edip kullanılarak söz konusu trafik idarî para cezalarının oluşmasına neden olduğunun Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2015/68 esas, 2017/521 sayılı kararı ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,

2-Adı geçen kabahatli hakkında toplam 16 adet idarî yaptırım kararı bulunduğu ve Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/05/2017 tarihli ve 2015/68 esas, 2017/521 sayılı kararında 11 adet sahtecilik eylemi ile ilgili yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/1 ve 230. maddeleri gereğince mahkeme kararlarının hukukî denetime olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması gerektiği de nazara alındığında, hangi eylem veya eylemlere yönelik karar verildiğinin hüküm fıkrasında açıkça belirtilmemesinde,

isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;