Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/32477 K.2019/15471

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemece yerinde görülmeyen sanığın kastının olmadığı gerekçesiyle atılı suçtan beraat kararı verilmişse de.

1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1. maddesinde düzenlenen yoklama kaçağı, bakaya, geç iltihak suretiyle bakaya ve saklı suçlarının oluşması için, suç failleri hakkında öncelikle 1111 sayılı Askerlik Kanunu'nun 89/4. maddesinin (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idari para cezasının bulunması gerektiği, somut olayda sanık hakkında 13/11/2013-18/01/2014 tarihleri arasında bakaya kalmak suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açıldığı,

Of Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunca verilen 18/03/2014 tarihli ve 263 Esas, 2013/57 Karar sayılı idari para cezası kararının sanığın adresinde birlikte sakin kardeşine 13/05/2014 tarihinde tebliğ edildiği gözetildiğinde suç tarihlerinden önce sanık hakkında verilmiş ve usule uygun şekilde kesinleşmiş bir idari para cezası bulunmadığı, dolayısıyla sanığa atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı cihetle, sanığın beraatine ilişkin hüküm sonucu itibariyle doğru olduğundan,