KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2019/33051 E., 2020/10130 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık, Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanıklar ... ve ... hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçları ile sanık ... hakkında 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yükletilen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın 1072 sayılı Kanun kapsamında bulunan tombala makinasının maliki, zilyedi ya da işleteni olduğuna dair dosya içerisinde delil bulunmadığı, sanığın olay yerinde bulunuş amacı ve faaliyetlerinin kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, 1072 sayılı Kanun’a muhalefet suçu bakımından sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2019/33051, K. 2020/10130, 8 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama