Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33502 K.2020/851

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Şikayetçi kurum vekilinin temyiz istemine ilişkin olarak;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan ...'nın hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, adı geçen kurum vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemine ilişkin olarak;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar, suça sürüklenen çocuğun, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından yapılan tebligata rağmen yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de dosyanın tetkikinde, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından suça sürüklenen çocuğa gönderilen 05/03/2015 tarihli davet yazısının 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği,

ancak aynı adreste suça sürüklenen çocuğa yapılmış herhangi bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla, denetimli serbestlik yükümlülüğüne yönelik davet yazısının suça sürüklenen çocuğun, daha önce usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmayan, 29/05/2014 tarihli ifadesinde bildirdiği adrese, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup, Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğü tarafından suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun yapılmış bir tebligat olup olmadığı,

suça sürüklenen çocuğun denetimli serbestlik tedbirine uymamada ısrar edip etmediği araştırılmadan, daha önce açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmesi,