Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2019/33512 K.2020/9179

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar, Mahkemece, elektronik bilet zorunluluğu nedeniyle sanığın zaten futbol müsabakasına gitme imkanının olmadığı, bu nedenle sanığın 6222 sayılı Kanun’un 18/8. maddesinde düzenlenen imza yükümlülüğüne tabi tutulmasının pratik bir sonucunun olmadığı, netice olarak da atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiş ise de;

6222 sayılı Kanun’da, bir taraftan 5/4. maddede yer alan “Futbol dalında en üst lig ile bir altındaki ligde seyir alanlarına girişi sağlayacak biletler, elektronik sistem üzerinden usul ve esasları Hazine ve Maliye Bakanlığınca belirlenen şekilde elektronik olarak oluşturulur.. Bilet satışları kişilere özgü elektronik kart üzerinden yapılabilir.

Spor müsabakalarına, kişi ancak adına düzenlenen elektronik kart ile izleyici olarak girebilir.” şeklindeki düzenleme ile bu kapsama giren müsabakalara ancak elektronik biletle girilmesi düzenlenirken bir yandan da aynı Kanun’un 18. maddesinin birinci fıkrasında “Kişinin, bu Kanunda tanımlanan veya yollamada bulunulan ilgili kanunlardaki suçlardan dolayı mahkemece kurulan hükümde, hakkında güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilir…”,

üçüncü fıkrasında “Bu madde kapsamına giren suçlardan dolayı soruşturma başlatılması halinde şüpheli hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri derhal uygulamaya konulur.

Soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından bu tedbirin kaldırılmasına karar verilmediği takdirde bu yasağın uygulanmasına koruma tedbiri olarak devam edilir.” şeklindeki düzenlemelerle, bu ve yollamada bulunulan kanunlardaki suçların işlenmesi halinde ilgili hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama kararı verileceği hükmünün yer aldığı maddenin sekizinci fıkrasında bu tedbirin ne şekilde uygulanacağı gösterilirken, dokuzuncu fıkrasında da yaptırımının belirlendiği,

ayrıca Kanun’un 15/1. maddesinde müsabaka ve seyir alanlarına usulsüz seyirci girişi ayrı bir suç olarak yer almışken, bu suçun spor müsabakalarını seyirden yasaklı kişi tarafından işlenmesinin suçun ağırlaştırılmış hali olarak düzenlendiği,

Tüm bu düzenlemeler bir arada değerlendirildiğinde; kanun koyucunun, spor müsabakalarını seyirden yasaklı kişinin, elektronik bilet uygulaması olsa dahi, bir şekilde müsabaka ya da seyir alanına girebileceğini öngörerek, elektronik bilet uygulaması ile spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirini birlikte düzenlediği, öte yandan 6222 sayılı Kanun’un 18/1. maddesinde düzenlenen spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbirinin antrenmanları da kapsadığı, oysa elektronik bilet uygulamasının yalnızca müsabakalar için öngörüldüğü,

böylece, Kanun’un 18. maddenin birinci, sekizinci ve dokuzuncu fıkralarındaki düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, elektronik bilet uygulaması nedeniyle bu Kanun’a uygun olarak bilet temin etme imkanı olmayan kişinin, başka bir şekilde müsabaka ve seyir alanına girmesinin önüne geçilmeye çalışıldığı,

bu itibarla sırf elektronik bilet uygulamasına başlanmasının Kanun’un 18/8. maddesinde yer alan tedbiri etkisiz ve sonuçsuz kılmayacağı ve netice olarak sanık, hakkında spor müsabakalarını seyirden yasaklama kararı uygulanmakta iken, kabul edilebilir bir mazereti bulunmaksızın, Kanun’un 18/8. maddesinde öngörülen imza yükümlülüğünü yerine getirmemesi halinde üzerine atılı suçun unsurlarının oluşacağı cihetle, bu hususlar tartışılmadan, yerinde görülmeyen gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,